از روى اشارت ميگويد : شما كه بندگان و رهيگان‌ايد ، از خصمان خويش در گذاريد ، و تا توانيد عفو كنيد ، و نعمت و رفق خويش از دوست و دشمن باز مگيريد ، و خلق نيكو با دوست و دشمن ، آشنا و بيگانه كار فرمائيد ؛ و به قال النّبيّ ( ص ) : انّ اللَّه عزّ و جلّ اوحى الى ابراهيم ( ع ) : انّك خليلى حسّن خلقك و لو مع الكفّار ، تدخل مداخل الأبرار ، فانّ كلمتى سبقت لمن حسّن خلقه ، ان اظلّه تحت عرشى ، و اسكنه حظيرة قدسى ، و ادنيه من جوارى . 31 - النوبة الاولى ( 3 / 189 - 185 ) قوله تعالى : كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ هر تنى چشندهء مرگست ، وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ و مزدهاى شما بتمامى بشما سپارند ، يَوْمَ الْقِيامَةِ و اين مزد شما را روز رستاخيز دهند ، فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ هر كه را دور كنند از آتش ، وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ و در بهشت در آرند ، فَقَدْ فازَ پيروز آمد و رست ، وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا و نيست زندگانى اين جهانى ، إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ ( 185 ) مگر بر خوردارى بفرهيب . لَتُبْلَوُنَّ ميخواهند آزمود شما را ، فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ در مالهاى شما و در تنهاى شما ، وَ لَتَسْمَعُنَّ و ميخواهيد شنيد ، مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ از جهودان كه كتاب دادند ايشان را پيش از شما ، وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا و ازيشان كه انباز گرفتند با خداى ، أَذىً كَثِيراً ناخوشيهاى فراوان ، وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا اگر شكيبايى كنيد بپرهيزگارى ، فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 186 ) آن از استوارى كارهاى دين است و درستى نشانهاى آن . وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ خداى گرفت پيمان ازيشان كه تورات دادند ايشان را ، لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ كه لا بد پيدا كنند مردمان را شأن محمد ، وَ لا تَكْتُمُونَهُ و آن را پنهان نكنند ، فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ